...

Toprağıma düşen yağmur ol mesela..

Her nefeste teninin toprakla bütünleşmiş kokusunu çekeyim yaşam damarlarıma; vermemek üzere..

Biraz benim ol böyle bir süre.

Seninle benim 'biz' olmadığımız mevsimler hep bir 'biz' eksik kalsın, hep bir 'biz' geriden gelsin dakikalar,saatler,günler,yıllar..

Yaradan vermişse seni şu sol yanıma vardır elbet bir bildiği değil mi?

Dert görünümüne bürünmüş en büyük dermanımsın ama sen..

Masamın bir köşesine yer etmiş soğuk bir resmin var şimdi. Şimdilik gözlerinin içine bakıyorum öylece çaresiz.

Çaresiz dediğime bakma sen gözlerin var ya cancağızım işte onlar benim için bir çift umut güneşi.

Üfle güneşi sönsün sadece bir çift gözü bana çevirmen buz dağlarımın görünmeyen kısmını bile eritmeye yeter.

Varsın gelmesin senden bir tebessüm, soğuk resmin bu gecede gözlerime bakar gibi yapsın..

Varlığın yetiyor sözü hiç bu kadar anlam kazanmamıştı lugatımda!